Bestuurscrisis in Baarn: Something is rotten in the state of Denmark.

Bestuurscrisis in Baarn: Something is rotten in the state of Denmark.

maandag 16 maart 2015

Deze blog gaat natuurlijk over de bestuurscrisis. Jullie hebben er al veel over kunnen lezen in de kranten en ook onze burgemeester heeft zich laten interviewen voor RTV Baarn. Hierbij mijn visie op de gang van zaken.

Het vertrouwen van de burger in de plaatselijke politiek is door dit machtspel in de arena van Laanstraat 1 ernstig geschaad. Dat hoorde ik overal op straat tijdens de campagne voor de verkiezingen van de provinciale staten en de waterschappen. Mensen hebben het gevoel dat voor sommige gemeentelijke politici hun ego en het bezit van macht zwaarder wegen dan de belangen van de Baarnse bevolking. Ik begrijp dat wantrouwen heel goed en het spijt mij enorm. Dat het lot van de Baarnse politiek en het openbaar bestuur wordt bepaald door het verlangen naar macht in plaats van het verlangen inhoudelijk goed beleid neer te zetten, stoort mij mateloos. Er is niet veel veranderd sinds Marcellus tegen Horatio zei: 'Something is rotten in the state of Denmark.'

Laat ik beginnen met te zeggen dat deze crisis veel veelbelovende ontwikkelingen doorkruist. We liggen goed op schema met het uitvoeren van het coalitieakkoord: de transities in de zorg verlopen naar wens, er zijn nieuwe economische impulsen in gang gezet voor het centrum en het duurzaamheidsdenken begint eindelijk voet aan de grond te krijgen in Baarn. Ook problematische dossiers die we als erfenis van het vorige college hebben gekregen, zijn voortvarend opgepakt. Ieder stagnatie in deze essentiële ontwikkelingen is doodzonde. Vooral als het niet nodig is.

Hoe heeft deze crisis kunnen ontstaan? Laat ik vooropstellen dat het niet gaat om een politieke crisis. In een politieke crisis gaat het namelijk om de inhoud. Bijvoorbeeld om een dossier zoals het Eemhuis in Amersfoort of de Noord-Zuidlijn in Amsterdam. Voor Baarn zou het zo maar de Wintertuin kunnen zijn geweest. Dat is niet gebeurd. Aan de huidige crisis ligt geen dossier ten grondslag. In dit geval gaat het dus niet om de inhoud maar om personen. Daarom noem ik het een oneigenlijke politieke crisis. Een crisis die onnodig veel schade berokkent, zowel persoonlijk voor de betrokkenen als financieel voor alle inwoners van Baarn.

Wat is er aan dan wel de hand? De samenwerking binnen het college verliep, eveneens niet om inhoudelijke redenen, moeizaam. Met name de bevlogen aanpak van de D66 wethouder sloot, hoewel rijk aan visie en innovatieve ideeën, niet aan bij wat van een openbaar bestuurder verwacht werd. Daarnaast wekte de stroeve samenwerking tussen de fractievoorzitter van de BOP en hun wethouder irritatie bij de fractievoorzitters van de overige coalitiepartijen.

Op 1 maart bespreken de fractievoorzitters van de coalitie, BOP/D66/GL/PvdA, deze problemen met als uitgangspunt (ook van de fractievoorzitter van D66): de coalitie blijft bestaan. Het ligt dus in de lijn der verwachting dat de wethouder van D66 een coach krijgt vanuit het landelijk bureau of wordt vervangen en dat de problemen binnen de BOP worden aangepakt.

Wie schetst onze verbazing: de fractievoorzitter van D66 deelt zijn coalitiepartners op donderdag 5 maart mede dat D66 de coalitie zal verlaten omdat de partij geen vertrouwen meer heeft in de fractie van de BOP. Als D66 dit voornemen eerder kenbaar had gemaakt, was er nog gelegenheid geweest om te zoeken naar een chiquere oplossing, waarbij de coalitie wellicht in stand had kunnen blijven en de burgers van Baarn veel onrust en geld bespaard was gebleven. Maar een gesprek met D66 is niet meer mogelijk. Het is duidelijk dat D66 de coalitie niet om inhoudelijke redenen verlaat of omdat zij zich niet meer kan vinden in het coalitieakkoord. Het gaat D66 om de poppetjes. Niet echt chic.

De fractie van de BOP zoekt in het daarop volgende weekeinde naar een andere Baarnse partij om de coalitie weer een meerderheid te geven. Dat lukt niet. De wethouder van de BOP spreekt na het weekeinde zijn teleurstelling uit richting ondergetekende en Peter Blokker. Hij voelt zich onvoldoende door ons gesteund. GroenLinks betreurt zijn gevoel maar herkent zich niet in het verwijt. Vervolgens vertrekt ook deze wethouder uit het college. Let wel: alleen de wethouder stapt op, dus vanaf dat moment is er een vacature bij de BOP, die niet vervuld wordt. De PvdA-wethouder Peter Blokker en ik hebben geen reden om het college te verlaten. Wij blijven.

Inmiddels gaan de raadsgriffier en de gemeenteraad ervan uit dat de een na grootste partij, de VVD, nu aan zet is om een nieuwe coalitie te vormen. Een vreemde move omdat het college nog steeds twee door de hele gemeenteraad benoemde wethouders telt, zogenaamd 'demissionair' (maar die optie bestaat niet in de gemeentewet). Het had meer voor de hand gelegen als GroenLinks en PvdA toen in de gelegenheid waren gesteld om hun gehalveerde coalitie weer aan een meerderheid te brengen. Het advies van de burgemeester om de hele kwestie, juist vanwege het emotionele en persoonlijke karakter te objectiveren door het benoemen van een extern informateur, wordt eerst door BOP en even later door VVD van de hand gewezen.

Er is nu ruim een week verstreken. Uit de krant heb ik moeten vernemen dat een coalitie met VVD, CDA, D66 en CU/SGP binnen handbereik ligt. Met GroenLinks is geen contact opgenomen. Het lijkt een waar cordon sanitaire!! Ook vanuit D66 blijft het akelig stil richting onze partij. Terwijl er toch echt nog steeds twee door de raad benoemde wethouders in het college zitten, op grond van een slechts een jaar geleden mede door D66 opgesteld en ondertekend coalitieakkoord. Is D66 die afspraken vergeten? Is men van gedachten veranderd? Inhoudelijk is er niets aan het akkoord veranderd en met de uitvoering was een duidelijk begin gemaakt. Dus waarom slaat D66 geen bruggen? Waarom zoekt men niet naar mogelijkheden om het akkoord van een jaar geleden alsnog uit te voeren?

D66 schuift de verantwoordelijkheid voor het negeren van de nog zittende partijen en hun fracties op rekening van de onwil van de VVD. Deze partij zou niet met GroenLinks in gesprek kunnen gaan wegens 'onoverbrugbare landelijke verschillen'. Dit bericht bereikt GroenLinks een dag na de val van Teeven en Opstelten, dus ergens kan ik me wel vinden in de redenatie van de VVD.  Wij zien ook wel een kloof... Ik weet, dit is flauw, maar het argument van de VVD is ook flauw. In talloze gemeenten en provincies (laatstelijk nog in onze eigen provincie) werken de VVD en GroenLinks wel samen. Spelen landelijke verschillen daar geen rol? En waarom dan wel in Baarn? Ik kan niet anders dan de conclusie trekken dat ook hier persoonlijke argumenten D66 en de VVD hebben doen besluiten om geen samenwerking te zoeken met GroenLinks en PvdA.

Maar nu terug naar jullie en het geschonden vertrouwen. Hoe kan GroenLinks jullie het vertrouwen in de politiek teruggeven? Wat ik vooral meeneem uit het afgelopen jaar, is dat mensen weer gehoord willen worden. Daar heb ik me als wethouder voor ingezet en daar zal ik me als lid van GroenLinks Baarn voor blijven inzetten. We zijn immers nog maar net begonnen!


Margreet Breukelaar, wethouder

GroenLinks blogt


Wilt u reageren?
Stuur GroenLinks een e-mail via onderstaande knop.




Blogarchief


Blijf op de hoogte

Ja, ik wil mails ontvangen van GroenLinks Baarn.
Naam

E-mailadres

Niet invullen
logo Groenlinks Baarn