Het tegengeluid

Het tegengeluid

dinsdag 4 augustus 2015

Het Baarnse nieuws stond deze zomer voor een deel in het teken van de PlayFountain. Het begon met het mooie burgerinitiatief en de oplopende spanning rond de crowdfunding, zou de organisatie het geld wel op tijd bij elkaar krijgen? Later haalden het bezwaar dat enkele bewoners aan de Brink maakten tegen de vergunningen en de rechterlijke uitspraak daarover de voorpagina’s. Terwijl ik dit schrijf zijn er gesprekken tussen alle belanghebbenden gaande om het speeltoestel toch geplaatst te krijgen.

Laat ik vooropstellen dat ik de bezwaarmakers niet ken en er geen belang bij heb om hun belangen te vertegenwoordigen. Ik heb ook niets tegen de komst van het speeltoestel. Daar gaat deze blog ook niet over.
Wat mij wel opviel, waren sommige reacties op het feit dat er bezwaar werd gemaakt. Natuurlijk begrijp ik dat Facebook onder andere de uitlaatklep is van emoties. Dat vele negatieve reacties van inwoners op dat forum volgden op het bezwaar, konden de bezwaarmakers verwachten.

Wat mij echter wel tegen de borst stuitte, waren openbare reacties van enkele raadsleden, van wie toch enig professioneel handelen verwacht mag worden. Twee voorbeelden:
CDA fractievoorzitter Rik van Hardeveld blogt, in het kader van zijn bevindingen over de bezwaren van de omwonenden, de woorden: 'dictatuur van de minderheid'. Een dictatuur is een staatsvorm die mensen ernstig in hun vrijheid beperkt en waar miljoenen voor op de vlucht zijn. Zij eindigen in bootjes op de middellandse zee of in de duinen van Calais. Mijn grootouders, trouwe ARP stemmers, hebben zich gedurende 5 jaar met hun leven verzet zich tegen dictatuur. We mogen blij zijn, en God danken, dat wij leven in een rechtsstaat waar een ieder straffeloos bezwaar mag maken tegen de besluiten van de overheid. De emoties over het bezwaar tegen een speeltoestel in Baarn kunnen die vrijheid nooit inperken. Van een dictatuur is dus geen sprake.
D66 fractievoorzitter Jelle Jonkers tweet 'CENSUUR' naar aanleiding van een brief van de bezwaarmakers aan de raadsleden. Zij schreven daarin dat het netjes zou zijn geweest als raadsleden zich niet over de kwestie zouden hebben geuit op de sociale media zolang de zaak onder de rechter lag. Een goed gebruik dat de Haagse politici gelukkig wel kennen. Met censuur heeft de oproep van de bezwaarmakers aan de raadsleden echter niets te maken. Censuur is een verbod van een overheid om je vrij te uiten. Een verbod dat vele journalisten hebben overtreden en waarvoor zij gemarteld en geëxecuteerd zijn. Ik ben blij met onze grondwet waarin dit verbod wordt verboden. De VVD daarentegen reageerde bij monde van raadslid Frans Colthoff gelukkig genuanceerder.

Wat is er aan de hand in Baarn? Vanwaar deze felle reacties op het feit dat omwonenden bezwaar hebben gemaakt tegen de komst van de PlayFountain?
Ik nodig u uit om met mij in een helikopter te stappen en de hele zaak van een afstandje te beschouwen.

Nederland kantelt. In Nederland anno 2015 gelden begrippen als: zelfredzaamheid van de burger, de mondige burger, de terugtredende overheid.
Van ons, burgers, wordt meer en meer verwacht dat wij onze fysieke en sociale leefomgeving zelf inrichten. De overheid bemoeit zich minder met de inhoud, maar des te meer met het proces. Bij dit proces is het begrip 'luisteren' door de overheid naar haar burgers essentiëler geworden. De overheid bepaalt immers niet meer op patriarchale wijze voor de burger, maar gaat met de burger in gesprek. In den lande zijn al enige tijd geleden verschillende projecten gestart waarbij de overheid werkt aan de hand van het concept "bouwen aan vertrouwen": de burger wordt in een vroegtijdig stadium betrokken bij het besluitvormingsproces en zijn belangen worden daarin meegewogen. Deze werkwijze heeft aantoonbaar geleid tot minder bezwaarschriften.
De overheid past de wet en regelgeving toe. Die is van oudsher, zeker in het bestuursrecht, ter bescherming van de minderheid. Dat wordt ook wel rechtsbescherming genoemd. De enkele burger staat niet alleen tegenover de machtige overheid – of een meerderheid van burgers met een ander belang – maar mag zich gesteund voelen door de wetgeving en mag zijn recht proberen te halen bij de rechter. Dit is een groot goed in een sociale rechtsstaat. Ach, terwijl ik dit schrijf ben ik weer zo blij dat ik hier in Nederland woon.

In een samenleving waarin van ons, burgers, verwacht wordt dat wij zelfredzaam zijn en invloed hebben op onze eigen leefomgeving, is het niet zo gek dat de burger mondiger wordt, af en toe bezwaar maakt en zijn mening uit. Het wordt immers van ons gevraagd! Voor de overheid betekent dat, dat communicatie in een vroeg stadium noodzakelijk is. Wij, burgers, willen gehoord worden, erkend worden in onze belangen. Wij begrijpen best dat dat niet betekent dat als wij vragen, wij alles krijgen. Maar als ons goed wordt uitgelegd wat de belangenafweging is, zijn wij in staat om ons te plooien en in te leveren op onze belangen. Als wij maar serieus worden genomen. Dat is vaak het allerbelangrijkst.
Anno 2015 pikken wij het echter niet meer zonder meer dat anderen ons vertellen wat wij wel of niet moeten toestaan in onze 'backyard'. Bezwaar maken tegen een overheidsbesluit is geen NIMBY-gedrag maar een volwassen verzoek om de belangen van alle betrokkenen nogmaals goed tegen elkaar af te wegen. Dat is, zoals ik hierboven heb uitgelegd, ons goed recht.

In het Baarnse coalitieakkoord staat dat de Baarnse overheid NIMBY-gedrag, ‘not in my backyard’, wil aanpakken. Maar wat bedoelt de coalitie met NIMBY-gedrag? Toch niet dat bewoners geen bezwaar meer mogen maken tegen overheidsbesluiten? Had iemand het over dictatuur? Een overheid die goed naar haar burgers luistert, hoeft hier niet bang voor te zijn. Die weet wat er speelt en heeft er al in een veel eerder stadium voor gezorgd dat alle partijen zo goed mogelijk recht is gedaan. Als de coalitie met NIMBY-gedrag bedoelt dat burgers weer volgzaam moeten worden aan hun overheid, dan is dat volstrekt onhoudbaar in het licht van de ontwikkelingen van de beweging 'Nederland kantelt'. Hier schuurt het oude denken van een patriarchale overheid met de hedendaagse ontwikkelingen van de mondige burger die meedoet in de doe-democratie. Is dat de reden van de bovengenoemde felle reacties?
Van de fractie van GroenLinks weet ik dat zij mee wil gaan in de moderne ontwikkelingen van de beweging 'Nederland kantelt'. Gelukkig wel!

Terug naar de PlayFountain. Gezien de ontwikkelingen die Nederland doormaakt, vind ik de uitspraak van de rechter een moderne rechtstoepassing van de regelgeving: de rechter heeft bepaald dat de belangen van alle betrokkenen, dus ook de direct omwonenden, meegewogen dienen te worden bij de besluitvorming rond de uitzondering op het bestemmingsplan. Kortom: overheid, je had eerder met de bewoners om de tafel moeten gaan, hun belangen in kaart moeten brengen en een afweging moeten maken aan de hand van alle belangen. Overheid, je had de burger moeten betrekken in de besluitvorming. Logisch toch?

Margreet Breukelaar, lid GroenLinks

GroenLinks blogt


Wilt u reageren?
Stuur GroenLinks een e-mail via onderstaande knop.




Blogarchief


Blijf op de hoogte

Ja, ik wil mails ontvangen van GroenLinks Baarn.
Naam

E-mailadres

Niet invullen
logo Groenlinks Baarn